Cleveland Weblog 2011

Thanksgiving, Cleveland 2011

Web-Log 2011

Thanksgiving Polka Party & Awards Show 2011.

Voor de 50e keer werd dit jaar de Thanksgiving Polka Party in Cleveland gehouden. De happening vond evenals de voorgaande jaren weer plaats in het Marriott, een 5 sterren hotel aan St. Clair Avenue, Downtown Cleveland. De Polka Party ontstond spontaan in 1961. Tony vertelde mij een aantal jaren geleden dat hij toen net met zijn radio programma was begonnen.

De jaarlijkse Polka week in Cleveland was dit jaar erg feestelijk. Met de Awards Show van de Cleveland-Style Polka Hall of Fame, en natuurlijk Tony Petkovsek's Thanksgiving Polka Party. Tony viert dit jaar zijn Golden Double Jubilee. Hij is inmiddels 50 jaar met zijn dagelijkse polka programma op de radio, en hij organiseerde voor de 50e keer de Thanksgiving Polka Party. De Polka Party vond dit jaar weer plaats in het Marriott Hotel in Cleveland op 24 en 25 november. De Awards Show vond plaats op 26 november in de Euclid High School. Aansluitend was er een Meet The Winners Reception & Dance in het Marriott.

Ook dit jaar waren we weer in Cleveland. Samen met Jeanne vertrok ik op vrijdag 17 november naar Amerika. Onze vlucht naar Chicago had een vertraging van meer dan 4 uur. Het was een lange en vermoeiende dag. Het weekend brachten we door in Chigago, we ontmoetten een aantal vrienden en kennissen en voordat we het wisten was het alweer maandagochtend. Tijd om naar Cleveland te rijden. Met de auto is dat zo'n 7 uur. Voordat we in het Marriott Hotel incheckten belde ik Jelse Vos in Nederland. Het was namelijk nog niet helemaal zeker of hij er dit jaar bij kon zijn. Toen ik Jelse aan de telefoon had liet hij weten niet te kunnen komen. Helaas. Die avond zijn we na wat gegeten te hebben vroeg naar bed gegaan. De volgende dag waren we vroeg wakker, en net na 7 uur zaten we al aan het ontbijt. Na het ontbijt heb ik wat dingen voor de website voorbereid, en toen was het tijd om naar Fairport Harbor te rijden. We hadden daar namelijk een afspraak om te lunchen met Tony Petkovsek en Cecilia Dolgan van de National Cleveland-Style Polka Hall of Fame.

Fairport Harbor is een plaatsje vlakbij Cleveland. Tony woont sinds enkele jaren in Farport Harbor. De afspraak was in het Harbor Restaurant, we waren ruim op tijd. Even later kwamen Tony en Cecilia binnen. Het weerzien was hartelijk. Evenals voorgaande jaren had ik voor beide chocolade, cd's en foto's meegenomen. Ook had ik voor Cecilia, of eingelijk meer voor het archief van de Polka Hall of Fame bladmuziek van Chestner Budny meegenomen. Toen we het doorbladerden bleek op de bladmuziek van Our Waltz een foto te staan van Ed Ostry. Ed zien we ieder jaar in Cleveland. Hij is inmiddels al 81, de bladmuziek is van 1949 of 1950. Dus op de foto moet Ed een jaar of 20 zijn. Tony belde ommiddelijk met Ed Ostry, het bleek dat Ed de bladmuziek ook niet meer had. Tijdens de lunch werd Tony gebeld, hij gaf aan mij z'n telefoon door, en jawel hoor, het was Joey Miskulin die vertelde dat hij onderweg was naar Cleveland, maar hij was wat aan de late kant door het vele verkeer. We zouden hem ontmoeten in de radio studio van Tony. Die middag zou ik namelijk te gast zijn in het radioprogramma van Tony. Dat had Cecilia geregeld. Na de lunch reden we naar de studio. Even later begon de uitzending. Niet veel later werd ik geïntroduceerd door Cecilia Dolgan. Zij wist van mijn plannen en heeft meegeholpen aan het project wat ik op de radio bekend zou maken. Tony wist nog van niets. Ik verraste hem tijdens de uitzending met de release van zijn jubileum cd. Tony wist niet dat er een jubileum cd aan zat te komen, en hij was even sprakeloos. De cd is van Frank Novak met de Cleveland All Stars - Frank Novak's 75th Birthday Album + 2 bonus nummers. Frank Novak was een hele goede vriend van Tony, ze hebben jarenlang samengewerkt. Uiteraard werd er wat muziek gedraaid van de cd. En toen kwam Joey Miskulin binnen. Heel leuk om hem weer te zien, niet veel later zat hij al achter de microfoon.

Na de leuke uitzending nodigde Tony ons uit om nog wat met hem te drinken in de bar van een Slovenian Home vlakbij zijn huis. Toen we in de bar zaten viel als eerste de Wall Of Shame op. Ik vroeg aan Tony of hij er ook bij hing? Maar dat was gelukkig niet het geval. Het waren leden die hun barrekening (nog) niet hadden betaald. Na het drankje reden we in de stromende regen terug naar het hotel. Nadat de website een update had gehad over Tony's jubileum cd gingen we een hapje eten in een Steakhouse Restaurant. Terug in te hotelkamer was er een boodschap voor mij van iemand uit Arizona. Hij had mij gehoord op de radio. Hij nodigde ons uit om nog wat te gaan drinken, maar uiteindelijk besloten we toch maar om de volgende dag met hem te ontbijten. In een American Diner aan St. Clair Street. Op woensdagochtend zo rond de klok van 10 uur komen altijd Frank en Betty Spetich aan in het hotel. Om precies 10 uur was ik in de lobby van het hotel om ze op te vangen, en ja hoor… daar waren ze al. Na een kopje koffie te hebben gedronken gingen Frank en Betty naar hun kamer. In de lobby zag ik Roman Possedi, de polka artiest uit Las Vegas. Leuk, ik had hem nog nooit ontmoet. Er was nog iemand die ik niet persoonlijk kende, Bob Timko. Tony Petkovsek stelde mij even later aan hem voor. Wat een geweldige man! Daarna was het voor ons tijd om naar het Museum van de National Cleveland-Style Polka Hall of Fame te gaan. We hadden namelijk een groot aantal cd's van Frank Novak verstuurd met UPS voor de museum shop. En die stonden inmiddels in het kantoor van de Polka Hall of Fame. De Museum Shop werd voorzien van cd's en promotiemateriaal. We hingen poster op, en legden folders en kaarten neer. De verkoop kon beginnen. De opbrengst van de cd gaat overigens naar Tony en de National Cleveland-Style Polka Hall of Fame. Daarna kocht ik in de Museum Shop de nieuwste polka cd's en nog wat andere leuke dingen. In het museum is momenteel een tentoonstelling te zien over het leven en werk van Tony Petkovsek. Schitterend om te zien, er waren maar liefst drie muren nodig om al zijn onderscheidingen op te hangen. Ik heb van de tentoonstelling foto's gemaakt, binnenkort maken we daar een leuke impressie van voor de website. En ja hoor, Jelse Vos hing ook in het museum. Vorig jaar werd Jelse onderscheiden met de Trustees Honor Roll, inmiddels hangt er een plaquette van in het Museum. Ik heb er verschillende foto's van gemaakt. Maar het is moeilijk fotograferen, met kunstlicht, met flits, en je maakt een foto van glimmend metaal.

In het Museum zagen we een aantal goede bekenden, Joe Valencic was druk aan het werk. Hank Thunander liepen we tegen het lijf, en Rita was er ook. Rita beloofde mij evenals vorig jaar een mooi plekje tijdens de Awards Show zodat ik foto's kan maken. Terug in het hotel bestelden we een drankje in de bar. Even later zagen we Walter Ostanek bij de receptie. Nadat ik hem had geholpen met zijn bagage dronk hij met ons een drankje en hoorden we twee uur lang de mooiste verhalen. Het was erg leuk om hem weer te zien. Daarna zijn we een hapje gaan eten, en toen was het tijd om naar Tony's room te gaan. Daar ging om 8 uur Tony's Thanksgiving Polka Party officieel van start.

Woensdagavond is altijd de avond van de jam-sessions. Er waren er twee waar we graag naar toe wilden, in Slovenian Home en Reicher Hall. Maar Walter Ostanek vroeg ons of we hem naar Kristy's konden brengen. Bob Kravos trad daar op, en Walter had hem beloofd te komen, hij zou daar ook een optreden doen. Toen we in Kristy's aankwamen was het optreden van Bob Kravos net begonnen, de stemming zat er niet echt in, maar dat veranderde toen Walter met zijn accordeon op het podium stapte. Hij gaf een optreden van een half uur wat erg goed was. Daarna was het de beurt aan de Fairport Jammers waar ook Bob Kravos deel van uit maakt. Na een paar drankjes vroegen we Walter of hij misschien mee wilde naar Reicher Hall, daar wilden we toch nog graag even naar toe. Walter had wel zin om mee te gaan. In Reicher Hall zagen we veel bekenden. Eddie Rodick trad op met Fred Ziwich, Hank Thunander en Joey Miskulin. Het was erg gezellig en de avond vloog voorbij.

Donderdag begon de eerste dag van de Polka Party. Om 3 uur wilden we aanwezig zijn, maar we waren iets later omdat de receptie ons om half 3 belde, ze boden ons een andere kamer aan. Er was een nogal luidruchtige familie binnen komen vallen, en die hadden kamers naast ons. Ze wilden ook graag onze kamer zodat die familie enkele kamers naast elkaar hadden. Voor het ongemak bood het Hotel ons een suite aan. Dat werd heel snel alles inpakken en opnieuw uitpakken in de nieuwe kamer. Toen we daarna aankwamen in de zaal waren Frank Moravcik en Linda Hochevar al begonnen met hun optreden. Daarna was het de beurt aan Fred Ziwich And His International Sound Machine. Tijdens het tweede deel pakte Fred zijn button box er bij, en dat was geweldig. Daarna stond het Dvojcki Slovenian Ensemble op het programma, leuk maar niet voor anderhalf uur. Het gaf ons tijd om wat te eten in de bar van het hotel. We waren net op tijd terug voor het optreden van George Staiduhar. Ieder jaar ontmoet ik George, maar ik had hem nog nooit live horen spelen. Maar vanavond was het dan zover. Het eerste halfuur was niet om aan te horen. Er waren problemen met het geluid, in de zaal, maar ook het monitorgeluid voor de artiesten was heel slecht. Ze konden zichzelf amper horen spelen. Toen dat was opgelost gaf George met zijn orkest in originele bezetting een prachtig optreden. Te kort maar heel erg goed. Na het optreden van George Staiduhar reikte Cecilia Dolgan het eerste exemplaar van Tony's Jubileum cd uit aan Tony Petkovsek. Cecilia hield een mooie toespraak en daarna gaf ik Tony nog een fles brandy, zijn favoriete drankje. Om 10 uur stonden Ed Klancnik & Friends klaar voor een spetterend optreden. Ed Klancnik speelde die avond geen banjo maar drums. Terug op banjo in de band: Eddie Rodick III. Er was ook een nieuwe zanger die het fantastisch deed. En natuurlijk waren Brian O' Boyle (accordeon) Eric Stehle (sax) en Jerry Zagar (bass) van de partij. Om 11 uur begon het laatste optreden en werd de avond afgesloten met the Eddie Rodick Orchestra. Het was prachtig. En zo kwam er een eind aan de eerste dag van de Thanksgiving Polka Party.

De volgende dag zaten we al vroeg aan het ontbijt met Frank en Betty Spetich. Daarna deden we een paar boodschappen en reden naar Euclid. In een plaatselijke bar was er namelijk een optreden van the Eddie Rodick Orchestra. We waren aan de vroege kant, Kim en Eddie waren nog bezig met het aansluiten van de apparatuur. De bandleden kwamen binnen, en niet veel later begon een mooi optreden. Later stapten er wat lokale artiesten op het podium om mee te spelen, toen werd het wat rommelig. Maar we moesten toch vertrekken. Om 3 uur begon namelijk de tweede dag van de Thanksgiving Polka Party in het Marriott Hotel. De eerste artiest die zou optreden was Alex Meixner, dat wilden we natuurlijk niet missen. We waren om half 3 in de zaal, het weerzien met Alex was erg hartelijk. We hadden Alex een paar jaar niet gezien of gesproken, het was leuk om hem weer te zien. Even later begon Alex aan een wervelend optreden. Alex werd begeleid door Klancnik & Friends. Het was een optreden van een uur wat werd besloten met het nummer Hoe Down. Geweldig! Daarna was het de beurt aan Jeff Pecon. Het was vreemd om de band van Jeff Pecon te zien spelen zonder Paul Yanchar. Er is een andere sax speler die Paul Yanchar vervangt. Paul Yanchar is erg ziek geweest. Hij heeft lang in het ziekenhuis gelegen, en momenteel verblijft hij in een revalidatie/verpleegtehuis. Paul die vorig jaar nog de sterren van de hemel zong en speelde tijdens Thanksgiving zit momenteel in een rolstoel. Heel verdrietig. Joey Miskulin en Walter Ostanek zouden als gasten meespelen in het Jeff Pecon Orchestra. Maar helaas, geen Walter. Later bleek, zo vertelde Walter dat hij het optreden had gemist omdat hij aan het winkelen was met zijn vrouw Irene. En dat duurde langer dan hij had gedacht. Walter was later erg boos op zichzelf, en ook een beetje op zijn vrouw. Ieder jaar speelt het Hank Haller Ensemble op de tweede dag van de Polka Party. En ook dit jaar was Hank weer van de partij. Er werden veel Alpine, Slovenian en Cleveland-Style nummers gespeeld. Maar na een half uurtje hadden we dat wel gezien en gehoord. We nodigden Alex Meixner en Ed Klancnik uit voor een drankje in de bar. Daarna aten we nog een hapje met Alex en kregen de mooiste verhalen te horen.

Om half 7 waren we terug in de zaal waar the Don Wojtila Orchestra zou optreden. Vorig jaar gaven ze een prachtig optreden, en ik keek er erg naar uit om ze weer terug te zien. De band met twee accordeonisten en twee saxofonisten heeft altijd erg veel succes. Maar dit jaar was het niks. Het lag niet aan de show maar aan het geluid. Dat was erg slecht, je hoorde voornamelijk de basgitaar, drums en de zang. Geen accordeon of sax. Ed Klancnik die meespeelde op banjo was ook niet te horen. Diep triest. Verschillende mensen, inclusief de organisatie hebben iets tegen de geluidstechnici gezegd, maar het werd steeds slechter. Jammer. Maar het kon nog slechter. Maar eerst stond de Ultimate Jam Session op het programma. Iedereen die een instrument bespeelt mag dan het op of voor het podium plaatsnemen. Ik hielp Frankie Spetich het podium op, en daarna hield Alex Meixner een oogje in het zeil. Frankie Spetich is tenslotte 87 jaar. Het was een hele mooie Jam Session, er werden nummers gespeeld als Tony's Polka, Old Timers Polka en Terezinka. Om half 9 begon Joey Tomsick aan een twee uur durend optreden. Het was erg goed, en nu was er met het geluid niks mis. Het tweede uur van Tomsick stond in het teken van Lojze Slak die in september overleed. Joey bracht een schitterende ode aan deze Sloveense artiest. Deze vrijdagavond werd afgesloten met een optreden van Frank Bucar en de Singing Slovenes. Een groep uit Minnesota die in Sloveense klederdracht bekende folksongs ten gehore brengt. Mooi om te zien, allemaal bekende songs, maar het geluid was bar en bar slecht. Het monitorgeluid werd daarbij ook nog eens versterkt in de zaal, en maar piepen en overmoduleren. De hoge tonen deden je zeer aan de oren. We waren niet de enige die wegliepen. We zijn wat met Walter Ostanek en Joey Miskulin gaan eten en drinken, dat was erg gezellig. Voor dat we het wisten was het 12 uur. We liepen nog even door de zaal en de hal om nog even goedendag te zeggen. Juist op het goede moment waren we in de foyer bij de receptie. Alex Meixner en Ron Likovic haalden hun button box tevoorschijn en begonnen te spelen. Er kwamen meer mensen bij, en zo werd de avond besloten met een prachtige button box sessie.

De voldende dag, zaterdag stond in het teken van de Awards Show. Altijd een hoogtepunt van het polka weekend. De Awards Show zou dit jaar in het teken staan van 50 jaar Tony Petkovsek op de radio. De Polka All Star Band met opnieuw grote namen in de bezetting speelde dit jaar onder leiding van Fred Ziwich. Jack Tady die de afgelopen jaar het orkest dirigeerde was er niet. Ook Fred Gregorich die er altijd is en de muziek voor de show arrangeert was dit jaar niet van de partij. De Polka All Star Band bestond o.a uit George Staiduhar, Don Wojtila, Dan Wojtila, Mark Habat, Eddie Rodick III en Marilyn Gobeley. Ray Somich presenteerde de Show die van start ging met een fragment van de allereerste radiouitzending van Tony Petkovsek. 50 jaar geleden! Daarna kreeg Tony een ereplaats op het podium tussen allerlei radio's grammofoonplaten, zelfs zijn mengpaneel uit de jaren 60 stond op het podium. Tony sprak een welkomstwoord en daarna ging de show van start met een optreden van de Singing Slovenes die een ode brachten aan Lojze Slak met Triglav. Greg Drust reikte de Award uit voor de beste support en promotie. Ed Ostry won de Award voor de vierde keer. Joey Miskulin reikte de Lifetime Achievement Award uit aan Hank Thunander. De Greatest All Time Hit Song Save The Last Dance werd gespeeld en gezongen door Don en Dan Wojtila met Christine Hibbs. Daarna werd door Val Pawlowski en A.J. Hite de Award uitgereikt voor de beste button box artiest. Een dolgelukkige Kathy Hlad mocht de prijs in ontvangst nemen. In de loop der jaren was Kathy vier keer genomineerd, maar nog nooit had ze de Award gewonnen. Kathy straalde! Ze bleef op het podium want het werd tijd voor de tweede Greatest All Time Hit Song. Terezinka. Kathy Hlad, Joey Tomsick en Walter Ostanek speelden het nummer op Button Box met begeleiding van de Polka All Star Band. Daarna werden er Lifetime Awards uitgereikt aan Art Perko en Bob Timko. Tony's Polka werd uitgevoerd door Jeff Pecon en Joey Miskulin en toen werd het tijd om een heel stel Trustees Honor Roll Awards uit te reiken. De 17 jarige button box speler Matt Frank speelde daarna een tribute aan Lojze Slak. Daarna werden er nog een heel stel Awards uitgereikt voor o.a. beste cd van het jaar (Bob Kravos) beste side man (Mark Habat, Brian O' Boyle) Beste nieuwe song (Dan Peters) beste muzikant (Joey Tomsick) en Band van het jaar (Joey Tomsick) Joey was heel erg blij met zijn Awards en droeg deze op aan zijn vader. De Tomsick's hebben een moeilijke periode achter de rug. Ik heb ze alle sterkte toegewenst. Tony Petkovsek ontving de nodige onderscheidingen, hij werd een aantal keren in het zonnetje gezet. De show werd afgesloten met een optreden van Alex Meixner op button box. Hij speelde het nummer Hoe Down solo, en daarna een polka medley wat begon met Tony's Polka en eindigde met Old Timer's Polka. Het was de mooiste Awards Show die ik heb gezien. Met veel dank aan Cecilia Dolgan en Rita Mihelich van de Polka Hall of Fame, zij zorgden ervoor dat ik een stoel had op de eerste rij zodat ik een mooie plek had om foto's te maken. Ik hoop dat de foto's een beetje zijn gelukt. Het licht op het podium was niet altijd even optimaal.

Wie ook op de eerste rij zat was Paul Yanchar. Zijn vriendin had hem in de rolstoel naar de show gebracht. Na de show heb ik nog gezocht naar Sam Pugliano. Maar ik kon hem niet vinden. Waarschijnlijk was hij er niet. Joe fedorchak was er dit jaar ook niet, Hopelijk is alles goed met Sam en Joe. Met wie het overigens niet goed gaat is Jake Kouwe van de Chardon Polka Band. Hij was betrokken bij een zeer ernstig auto ongeluk. Zijn toestand is heel erg slecht. Na de show zag ik Frank Culkar, ik schrok er van zo slecht hij er uit zag. Er is nog een zieke, daarover later meer.

Na de Awards Show zijn we lekker gaan eten in een Steakhouse Restaurant. Ondertussen maakte ik een update van de website met alle winnaars van de Awards Show. Na het eten gingen we weer naar het hotel waar de avond en het Thanksgiving gebeuren werd afgesloten met een Meet the Winners Reception & Dance. De receptie begon met muziek van Bob Kravos. Om half 9 werden alle winnaars van een Award op het podium uitgenodigd. De meeste hadden gelukkig de moeite genomen om te komen. Dat is wel eens anders geweest. Ray Somich, Tony Petkovsek en Cecilia Dolgan presenteerden de winnaars op het podium. Nadat de winnaars het podium hadden verlaten was het tijd voor the Dick Tady Orchestra.

Dick Tady was vorig jaar de winnaar van de Band van het jaar Award. De winnaar van die Award geeft het jaar er op altijd een optreden waarmee de avond word afgesloten. Voordat het optreden begon maakte Tony Grandovic, de accordeonist van Dick Tady bekend dat Dick in verband met ziekte er helaas niet was. Zijn vervanger was Eric Stehle op saxofoon. Jammer dat Dick er dit jaar niet bij kon zijn. Zonder Dick begon the DTO aan een optreden wat tot 12 uur duurde. Daarna werd de avond afgesloten met een toespraak en dankwoord van Tony Petkovsek. De 50e Thanksgiving Polka Party zat er op. Tony nam daarmee afscheid, hij zal volgend jaar de Thanksgiving Polka Party niet meer organiseren. Maar Tony's Thanksgiving Polka Party krijgt een vervolg. De National Cleveland-Style Polka Hall of Fame neemt het gebeuren over en presenteert volgend jaar de All-Star Thanksgiving Polka Party op 22 en 23 november in Het Marriott Hotel in Cleveland. Voor de organisatie wordt een werkgroep samengesteld van 4 personen. Er is inmiddels 1 aanmelding binnen van iemand die deel gaat uitmaken van de werkgroep. Dat is Mark Habat. Verder hoorde ik een paar keer de naam van Bob Kravos maar dat is nog niet officieel. Zelf denk ik dat Joey Tomsick en Denny Bucar zich nog wel zullen aanmelden. We wachten af. De Polka Hall of Fame is trouwens ook op zoek naar een nieuwe voorzitter omdat Tony ook met zijn voorzittersschap stopt.

Ik bedank Tony Petkovsek, Cecilia Dolgan, Joey Tomsick en Fred Ziwich. Ze hebben op het podium veel reclame voor polkas.nl gemaakt. Al Pestotnik die in de Award Show een Award uitreikte vroeg om een applaus voor mij tijdens de Show. Een moment om nooit te vergeten. Bedankt Al! De volgende dag reden we al die mooie herinneringen vroeg in de morgen naar Chicago. We hadden flink wat regen onderweg, maar toch kwamen we op tijd aan in Chicago. Het was een prachtige polka week geweest!

John.