Louis Bashell was born July 1, 1914, in Milwaukee, Wisconsin, to a family that had
recently emigrated from Slovenia, then a part of the Austro-Hungarian empire. Bashell's
father had learned to make good wine and beer in his homeland and was a master of
the diatonic button accordion. Both skills served him well when he opened his own
corner tavern in the Walker's Point neighborhood, where he had settled with his family.
By age seven, Bashell was playing the button accordion himself, learning the basics
of the instrument from his father. He remembered sitting on a table with his father's
accordion and playing Slovenian folk tunes for the people in the tavern. "But the
button box was old-fashioned," he said. "My dad bought me a chromatic accordion when
I was 11 or 12. I took lessons for about a year from Tony Martinsek. And when I went
to house parties with my dad, I would sit down by the accordion man and watch him
for hours a night instead of playing with other children. I'd just listen and watch,
thinking how someday I was going to do that.” In the 1930s, Bashell formed a trio.
He played accordion and hired a drummer and a saxophone player who doubled on clarinet
and violin. He attended Boys Tech High School, where his course of study qualified
him as a plumber, but demand for his distinctive music exceeded all expectations.
In the late 1940s, he organized a five-piece band, and his recording for the local
Pfau label of a Slovenian folk song, "Zidana Marela," or "Silk Umbrella," was an
immediate success. "It sold out as fast as they could make the records," he recalled.
"Then RCA Victor came along and hired us to make records for them, and we were on
the RCA label for almost eight years." However, when RCA music industry representatives
pressed to take his group on extensive nationwide tours, Bashell balked. He was a
devoted family man with a wife and children. He didn't want to be away from home
that much and didn't like the interference from the company on questions of repertoire
and style. For more than 50 years, Bashell and band played in his father's tavern,
and when his father died, his mother kept it going for another "10 or so" years.
"We played polkas and waltzes, " he said, "and a lot of Slovenian music that my father
played. My father's music was strictly ethnic from Yugoslavia ... but for me to stay
in the business, I had to learn all the new stuff that was coming out:country and
western, Latin American, and even a couple of rock numbers. We play all kinds of
music. The banjo doubles guitar and the guitar doubles tuba. We have bass and drums.
But I try to hang onto the Slovenian heritage because a lot of things are slipping
away."
Over the years, Bashell played mostly in Wisconsin, preferring to perform in neighborhood
clubs, taverns, and VFW halls, as well as at private parties, weddings, anniversaries,
and other community-based events. Though he didn't like traveling too far away from
home, he did periodically tour the so-called "polka belt," running north to Buffalo,
New York, east to Newark, New Jersey (not crossing the Hudson River), south to the
Pennsylvania line, and then west – roughly north of the Indiana turnpike — through
Michigan, Wisconsin, Iowa, the Dakotas, and Nebraska. Dozens of younger musicians
who have either worked with or followed Bashell's band have gone on to form groups
of their own. They readily and warmly acknowledge their debt to Bashell, who has
always stressed clarity, traditionalism, and simplicity. His directive was to "play
it straight and play it right," forgoing empty virtuosity and espousing solid musicianship.
Louis Bashell werd geboren 1 juli 1914, in Milwaukee, Wisconsin, Louis kwam uit een
gezin dat pas was geëmigreerd uit Slovenië, het deel bij de Oostenrijks-Hongaarse
rijk. Bashell's vader had geleerd om goede wijn en bier in zijn vaderland te maken.
En hij was een meester op de diatonische button accordeon. Beide vaardigheden kwamen
hem goed van pas toen hij zijn eigen taverne, in Walker's Point opende. Toen Louis
Bashell zeven jaar was speelde hij al button accordeon, hij leerde de basisprincipes
van het instrument van zijn vader. Hij herinnert zich nog goed, op een tafel, met
zijn vader’s accordeon speelde hij Slovenian folk tunes voor de mensen in de herberg.
"Maar de button box is behoolijke ouderwets", zei Louis. "Mijn vader kocht voor
mij een chromatische accordeon toen ik 11 of 12 jaar oud was. Ik nam wat lessen voor
ongeveer één jaar van Tony Martinsek. Ik ging naar feestjes bij de mensen thuis,
samen met mijn vader. Ik zat dan bij de accordeon speler, ik kon er uren naar kijken.
In plaats van te spelen met andere kinderen vond ik dat toen al veel leuker. Ik wilde
kijken en luisteren, en bedacht hoe ik dat op een dag ook zou gaan doen. " In de
jaren 30, vormde Bashell een trio. Hij speelde accordeon en huurde een drummer en
een saxofonist in. De saxofonist speelde ook klarinet en viool. Hij studeerde op
de Tech Boys High School voor loodgieter, maar de vraag naar zijn kenmerkende muziek
overtrof alle verwachtingen. Eind 40, organiseerde hij een band met 5 muzikanten,
zijn opname voor het lokale Pfau label van de Slovenian folk song, "Zidana Marela,"
oftewel "Silk Umbrella," was direct een succes. "Het verkocht zo snel als ze de platen
konden persen" herinnerde hij zich ". Toen melde RCA Victor zich, en we maakten een
aantal platen. We waren daar voor bijna acht jaar onder contract, toen er een einde
aan kwam." RCA wilde de groep uitgebreid nationale tours laten doen. Bashell bedankte
voor de eer. Hij was teveel een een familie man, een man met een vrouw en kinderen.
Hij wilde niet van huis, en hij hield er ook niet van dat RCA zich bemoeide met zijn
repertoire en stijl. Voor meer dan 50 jaar speelde de band van Louis Bashell in zijn
vaders taverne. Toen zijn vader overleed, hield zijn moeder de taverne nog aan voor
een jaar of 10. "We speelden polka's en walsen," zei hij, "en veel van de Sloveense
muziek die mijn vader ook speelde. Mijn vader’s muziek was overigens strikt etnische
muziek uit Joegoslavië. Maar ik moest er m’n brood mee verdienen. Ik leerde alle
nieuwe dingen, Country & Western, Latin nummers, ja zelfs Rock. We speelden bijna
alle soorten muziek. Met banjo, gitaar, tuba, bas en drums. Ik wilde blijven hangen
in het Sloveense erfgoed, teveel dingen verdwijnen ongemerkt”. In de loop der jaren
speelde Bashell vooral in Wisconsin, hij gaf er de voorkeur aan op te treden in buurtclubs,
taverne's en de VFW hallen. Maar ook op privé-feesten, bruiloften, verjaardagen en
andere evenementen was hij te vinden. Hoewel hij niet van reizen hield, bracht hij
toch regelmatig een bezoek aan de zogenaamde andere polka gebieden: Buffalo, New
York, New Jersey, Pennsylvania, Indiana, Iowa, Dakota en Nebraska. Tientallen jonge
muzikanten hebben met hem gewerkt. Ze bleven voor jaren in de band. Of ze gingen
later hun eigen weg met een goep. Bashell heeft die bandleden er altijd op gewezen
dat duidelijkheid, traditie, en eenvoud zijn richtlijn is. “Speel recht door zee,
en speel het goed." “Samen met virtuositeit is dat de basis voor een solide muzikaal
vakmanschap” aldus Louis Bashell.
