POLKAS.NL
SLOVENIAN STYLE POLKAS - CLEVELAND STYLE POLKAS - BUTTON BOX MUSIC - SLOVENE TUNES - YUGOSLAV FOLK SONGS

           Polka Party Holland

Polka Party 2009 - Web-log  2 / 10

 

 

Arrived at the airport

Arrived at the hotel

Kippevel en een brok in de keel. dinsdagmorgen hebben we de artiesten uitgezwaaid. Het was emotioneel...... want we namen afscheid van onze vrienden. Vandaag starten we hier met een uitgebreid verslag, impressies, in en outs, terugblikken en verhalen van de Polka Party. We hebben 2000 foto’s, 9 uur beeldmateriaal, 11 uur geluidsopnamen, urenlange gesprekken en nog veel meer om te gebruiken.  

 

 

Keep the polkas going - keep it alive - save the memories - bring back memories.

Jelse en John.

 

 

Om half 5 opstaan is niet bepaald mijn hobby. Maar het was voor een goed doel. Eindelijk, op 7 mei was het dan zover, samen met Jelse haalde ik de polka artiesten van de luchthaven. Het was een hele opluchting dat iedereen er was. Alleen Denis Novato kwam de volgende dag, hij vloog namelijk vanuit Italië. De anderen waren vanuit Cleveland, Ohio vertrokken. Het parkeren met twee bussen gaf nog enige problemen, maar we waren op tijd in de aankomsthal. Gelukkig was er lekkere koffie. Ondanks dat ze zelfs iets eerder waren geland was het nog even wachten. Maar daar waren ze dan, de Polka Party group uit Amerika. Met Walter Ostanek voorop! Alleen Ed Klancnik was er nog niet. Even later hoorden we dat zijn bagage zoek was. Maar daar stond hij dan even later met zijn banjo. Tot op heden is zijn koffer nog niet terug. Jelse heeft hem aan kleding geholpen, en ik kon niets anders doen dan hem mijn zeep, shampoo, kam en deo geven. Het weerzien met de artiesten was hartelijk. Leuk dat Irene, de vrouw van Walter er ook bij was. De rit van meer dan twee uur naar het hotel vloog voorbij, de verhalen vlogen je om de oren. Ron Pivovar was trouwens nog behoorlijk verkouden. Net na twaalf uur kwamen we aan in het hotel. Nadat er een drankje aan de bar was gedronken was het tijd voor de lunch. Na de lunch gaf ik Walter Ostanek, Eddie Rodick en Ron Pivovar een aantal cd’s. Ron Pivovar had ook een cd voor mij, zijn allernieuwste: Fresh Stuff From Otter Creek. En ja hoor, hij stond er op: Hasper’s Polka, de eerste polka die mijn naam draagt. Jelse ging mij trouwens al voor, Jelse’s Polka en Jelse’s Polka II werden al eerder op cd uitgebracht en voor hem geschreven, en een derde komt er aan! Na de lunch wilden de meeste toch wel even een beetje bijslapen. Walter & Irene Ostanek, Frank Moravcik, Linda Hochevar en Ron Likovic voelden meer voor een wandeling, toch nog meer dan een paar uur rondgewandeld. Daarna zochten ze toch maar hun hotelkamer op. Behalve Ron Likovic, hij kwam naar mijn kamer om een drankje te drinken. We hebben wel een uur over Joe Kusar zitten praten. Joe Kusar was zijn button Box leraar. En wat bleek, ook Ron had de 78 toeren platen van Joe Kusar niet. Ik zal hem binnenkort aan die opnames helpen. Ron Likovic vond het geweldig dat hij nu ook op polkas.nl stond. Er miste nog een opname met de Magic Buttons, gelukkig had Linda Hochevar die cd bij zich. Binnenkort een update van de pagina’s van Ron. Om zes uur was het tijd voor een gezamelijk diner. Dat was erg gezellig. En er werden plannen gemaakt voor de volgende dag. Een dagje Amsterdam. Voordat we die avond onder de wol konden was er nog wat promotie te doen. In de studio van Radio Denakker speelde en zong men de sterren van de hemel. Het werd later dan gedacht. De volgende ochtend was iemand anderhalf uur te laat voor het ontbijt. Er waren er namelijk een paar die nacht tot vier uur ‘s nachts zijn doorgegaan. Ik was al blij dat ik er eindelijk om twaalf uur in lag. Met de discman heb ik in bed nog wat liggen luisteren naar de nieuwe cd van Ron Pivovar.

 

 

Een half uur later dan afgesproken vertrokken we de volgende morgen naar Amsterdam. André en Herman waren de chauffeurs van de bussen. Nadat de bussen waren geparkeerd haalden we mijn vriendin Jeanne die met de trein naar Amsterdam was gekomen van het centraal station. Ze zou die dag onze gids zijn. Uiteraard ging het dagje Amsterdam weer veel te snel voorbij. Niet alles ging even snel, Eddie en Kim Rodick waren de pechvogels. Tijdens de lunch moest Eddie een uur op zijn hamburger wachten, wat Kim had besteld weet ik niet, maar ze kreeg drie keer iets verkeerds voorgezet. Ik had beloofd om die dag een beetje op Walter en Irene te letten. Uiteraard praat je dan veel met ze. Tijdens de lunch kwam het gesprek op de La Ronda Polka, hij kon niet geloven dat het nummer zo populair was in Nederland. Hij had het nummer wat bijna 20 jaar geleden werd opgenomen daarna nooit meer gespeeld. Maar hij wist nog wel alle details. De ins en outs over de La Ronda Polka vlogen me om de oren. Binnenkort is de La Ronda story op polkas.nl te lezen. En ik kan jullie nu al beloven dat de La Ronda story beslist een vervolg zal krijgen.

 

 

Terug in het hotel was daar Denis Novato. Wat een aardige man! Ik was de bus nog niet uit of daar was hij al. Na de maaltijd ging iedereen vroeg naar bed. De volgende dag was het dan zover, de eerste Polka Party in Veenoord. Voordat het zover was moesten we eerst nog even naar de markt in Weerselo waar Walter Ostanek zou optreden. Na het ontbijt vertrokken we naar Weerselo. We waren de straat nog niet uit of we konden alweer terug. Walter Ostanek zat niet in de bus. En om hem ging het toch, hij was aangekondigd. Walter was nog even naar het toilet geweest, niets aan de hand gelukkig. Vanaf dat moment ben ik steeds maar blijven tellen, het valt overigens niet mee om zo’n groep bij elkaar te houden. Bij de kraam van Jo Swart speelden een aantal artiesten even een paar nummers. Er was niet veel volk op afgekomen, maar er werden heel wat foto’s gemaakt en handtekeningen gezet. Jo en Feichien trakteerden daarna iedereen op een drankje en een broodje braadworst. Erg aardig! De overige bezoekers van die horeca plek moeten gedacht hebben dat ik daar werkte. Voor mij is het geen probleem om met 10 broodjes worst te lopen, het nadeel is dat het zo overkomt alsof je dan personeel bent. De bestellingen en klachten vlogen me om de oren. Na het broodje was er nog even tijd om langs de kramen te lopen. Ik was er nog nooit geweest. Met Walter en Irene liep ik in het zonnetje over het buiten gedeelte van de markt. Walter vond een mooi jasje, en ook Irene vond een prachtige jas. Het was voor mij een eer om haar dat jasje te geven. Denis Novato was mij natuurlijk weer voor, hij kocht een button accordeon voor 60 euro op de markt. Op weg terug moesten we nog even naar de plaatselijke muziekwinkel. Snaren, plectrums, drumstokken en nog meer werden nog even snel aangeschafd. Achter de toonbank stond een oude harmonika. Hij deed het niet meer en stond er een beetje voor decoratie. Douwe... weet je nu al wat hij moet kosten? Even snel een hapje eten, en toen was het tijd om naar Veenoord te rijden. Natuurlijk reden we weer te laat weg nadat ik nog even had geteld. Ik had goed geteld, het bleek dat er iemand te veel in de bus zat. Er konden negen mensen in de bus, maar er waren er tien. Tot mijn verbazing kon iedereen nog zitten ook. Het is mij een raadsel, maar tot maandag aan toe hebben er steeds tien mensen in de bus gezeten. Of was ik de tel kwijt? In de andere bus moet toch nog plaats zijn geweest? Met Jeanne achter het stuur reden we naar Veenoord voor de eerste Polka Party 2009. Iedereen had er zin in!

 

 

Ondanks dat we te laat waren vertrokken was zelfs nog tijd voor een bak koffie. Het viel dus allemaal nog wel mee. Toen de soundcheck begon kreeg ik even de zenuwen. Als er straks geen publiek komt dan is het mijn schuld spookte het door mijn hoofd. Gelukkig was er wel publiek. Misschien nog wel meer waar we op gehoopt hadden. Vanaf het begin zat de stemming er in. De band en de artiesten hadden van ons de opdracht meegekregen om alleen maar vlotte nummers te spelen. Walsen waren dan ook tot de pauze verboden. Denis Novato had er zin in, geen enkele artiest vindt het leuk om al eerste op te moeten treden, Denis vond het geen probleem. Wat kan Denis spelen, hij is dan ook niet voor niets wereldkampioen button box. De ene na de andere artiest speelde daarna de sterren van de hemel. Even leek het in te zakken, maar Alex Meixner sprong op het podium en zette de Orange Blossom Special in. Nou, nou, de zaal ging plat. Het valt trouwens niet mee om foto’s van Alex te maken, wie hem gezien heeft op het podium begrijpt wel waarom. Hij staat geen seconde stil, en maar opzwepen! Iets wat Eddie Rodick ook deed. Tjonge, jonge wat een power. Hij slingerde zoals gewoonlijk een paar keer zijn accordeon hoog in de lucht. Ook dat is moeilijk te fotograferen. Die avond lukte dat niet, de volgende dag gelukkig wel. En toen kwam Canada’s Polka King Walter Ostanek. Samen met zijn nieuwe sideman Frank Moravcik speelde hij de ene na de andere medley. Walter en Frank wisten precies wat het publiek op dat moment wilde. Feest! De ene na de andere meezinger knalde er uit. Wat waren de bandleden op elkaar ingespeeld. Tijdens de La Ronda Polka kwam er zelfs een polonaise op gang. Zoiets hadden de artiesten nog nooit meegemaakt. Na de pauze stond bijna iedereen nog een keer op het podium om te doen waar ze goed in waren, polkas!

 

 

Leuk dat er zoveel bekenden waren. Zelfs Dhr. R. Muntinga, polka promoter van het eerste uur was met zijn zoon naar Veenoord gekomen. Na afloop vertelde Irene Ostanek (de vrouw van Walter) dat het optreden haar man erg veel goed had gedaan. Door het overlijden van zijn grote vriend Johnny Krizancic was Walter de laatste tijd een beetje uit zijn doen geweest. Je moet het maar kunnen en durven om aan het eind van de avond nog even Zivili Bracha, Zivili Sestre (Long Live Our Brothers) speciaal op verzoek te zingen. Dit nummer was de grootste hit van Johnny Krizancic, aan hem droeg Walter Ostanek in Veenoord Zilvili Bracha dan ook op. Na afloop zei Irene tegen mij dat ze de tranen in de stem van Walter had gehoord. Even later stapte Canada’s Polka King van het het podium. Toen ik hem daarbij hielp bedankte ik hem voor het spelen van Zivili Bracha, Zilvili Sestre. Geert... ik moest je bedanken namens Walter dat je om dit nummer vroeg. Terug in het hotel was iedereen moe... maar voldaan. Tijdens een drankje had iedereen het over de geweldige avond. Te laat ging iedereen naar bed.

 

 

De volgende ochtend aan het ontbijt kwam Walter naast me zitten. En weer kwam het gesprek op de La Ronda Polka. Hij kon nog steeds niet begrijpen dat dit nummer zo populair was in Nederland. Hij had het bijna 20 jaar geleden opgenomen, Walter had het daarna nooit meer gespeeld. Behalve dan dat hij gisteren een stukje had gespeeld en gezongen. Na het ontbijt schreef Walter de complete tekst uit van het nummer. Er werd nog wat geoefend, en Alex en Frank namen het nummer ook nog even door. Daarna maakte ik van Walter de eerste foto’s voor de La Ronda story. Prachtige foto’s trouwens! Walter had in geen jaren meer op een motor gezeten, maar de passie was er nog. En ook bij Denis begon het te kriebelen. Jammer dat er maar één helm was. Na de foto’s was het al weer tijd om te vertrekken naar de volgende Polka Party. Op naar Albergen. Walter moest nog even naar het toilet. Als ik niet geteld had waren we waarschijnlijk weer zonder hem vertrokken.

 

 

Nooit geweten dat een accordeon zo zwaar is. Heb die dag een paar keer het instrument van Ostanek gedragen, dat viel nog niet mee. In Albergen aangekomen bleek het allemaal prima geregeld. De artiesten hadden een eigen kleedkamer met toilet, douche, bar, eettafels. Alleen een ligbad ontbrak nog. Kim bleek een hele goede bartender te zijn. Vlak voor dat de Polka Party zou beginnen bleek dat er nog maar zo’n 80 personen in de zaal waren. Weer maakten we ons zorgen om niets en kwamen er achter dat er ook nog een man of 90 buiten stond te praten en te roken. Langzaam druppelde het publiek die zondagmiddag binnen. De band begon met een paar ijzersterke walsen. Achter de schermen ging het niet helemaal goed. Walter Ostanek voelde zich duizelig, we hielden het op een jet-lag. Na een paar sandwiches en een kop koffie voelde hij zich weer wat beter. Toen ik de artiesten en de bandleden wilde aankondigen was Walter Ostanek zoek. Uiteindelijk bleek hij op het toilet te zijn. Toen we dachten dat iedereen dan eindelijk verzameld was bleek Ron Pivovar spoorloos. Met man en macht hebben we overal gezocht. Op een gegeven moment was er zeker een man of tien aan het zoeken. Ed, de bandleider raakte geïrriteerd,de band bleef maar doorspelen, en dat was niet de bedoeling. Uiteindelijk zei Jelse dat we dan maar zonder Pivovar zouden beginnen. Tijdens de aankondiging was Ron Pivovar er plotseling. Het is voor ons nog steeds een raadsel waar hij al die tijd is geweest. Denis Novato, Frank Moravcik, Linda Hochevar, Ron Likovic, Brian O’Boyle, Alex Meixner, en Eddie Rodick speelden die dag opnieuw de sterren van de hemel. En toen was het tijd voor Walter Ostanek! Walter voelde zich nog niet helemaal goed, hij was bang dat hij misschien weer duizelig zou worden tijdens het optreden. Hij koos ervoor om voor die ene keer niet te gaan staan maar te gaan zitten op het podium. Er werd een barkruk voor hem klaar gezet. In overleg met Frank Moravcik was Brian O’Boyle de back-up voor Walter. Als het niet helemaal goed ging met Walter dan zou Brian de lead accordeonpartijen overnemen. Brian hoefde gelukkig niet in actie te komen. Maar het ging zo goed dat Walter van geen ophouden wist. Hij speelde drie medley’s, één medley duurde bijna een uur. De La Ronda Polka deed hij zelfs twee keer. Na het geweldige optreden van Walter Ostanek was er een half uurtje pauze. Ron Pivovar werd de zaal ingestuurd om met zijn Zupan button box de mensen te vermaken. Ron speelde aan de tafeltjes de Mickey Mouse Polka en zijn Chicken Racket nummer. Na de pauze werd het één grote jam sessie. Het was de bedoeling dat iedereen onder leiding van Alex Meixner nog een keer op het podium kwam om met elkaar te spelen. Die Alex... hij had zijn button box kapot getrokken. Walter Ostanek was te moe, dus kon Alex gebruik maken van Walter’s accordeon. De jam sessie startte met Alex Meixner en Eddie Rodick, vervolgens kwamen Brian O’Boyle, Frank Moravcik en Ron Likovic er bij. Ook Linda Hochevar had pech, op het moment dat ze het podium opkwam ging haar button box stuk. Denis Novato kwam nog een keer terug, en ook Ron Pivovar stond even later op het podium, al was het dan met een gitaar. En zo kwam er dan een einde aan de Polka Party in Albergen. Hadden we aan het begin van de Polka Party naar Ron Pivovar gezocht, tot slot zocht iedereen met man en macht naar de fotocamera van Pivovar die hij kwijt was.

 

De volgende dag was er onder voorbehoud een dagje naar Giethoorn gepland. Zoiets moet je alleen doen als het weer een beetje mee zit. Uiteindelijk waren de meesten toch te moe. We maakten er een middagje winkelen van. In het plaatselijke winkelcentrum werden wat aankopen gedaan. Ron Pivovar kocht een nieuwe camera, en Frank Moravcik vond een cd met Just Because van Elvis Presley. Met Walter en Irene dronk ik een kopje koffie met daarbij een saucijzenbroodje. Hoe vertaal je een saucijzenbroodje? Ik heb het maar op sausage in puff pastry gehouden. We eindigden die middag met z’n allen in een café, erg gezellig! Om 6 uur was er een afscheidsdiner in het hotel. De volgende ochtend heel vroeg zou men namelijk vertrekken. Tijdens het diner speelden Walter, Alex en Ron een aantal nummers op de button box, bijgestaan door Frank op PANcordion. Iedereen genoot! Tot slot hield Jelse een toespraak waarin iedereen werd bedankt. Hij had tot slot nog een leuke mededeling, de volgende dag allemaal vroeg opstaan. Om vier uur was er een snel ontbijt, en uiterlijk om half vijf moest iedereen klaar zijn voor vertrek naar de luchthaven. De meeste gingen die avond vroeg naar hun hotelkamer. Ik bleef met Ron Likovic nog even napraten, precies om twaalf uur lag ik in bed. Om 5 minuten over twaalf klopte Ed Klancnik op de deur. Hij had Irene Ostanek bij zich, Ed zei dat ze Walter kwijt waren. Gelukkig was er niks aan de hand. Walter was nog even mee geweest met Jelse, Op het moment dat ik zei dat Walter bij Jelse was kwam hij al aangelopen met de eigenaresse van het hotel. Ze had hem gelukkig binnen gelaten, Walter had geen sleutel bij zich.   

 

 

Voor de laatste keer telde ik de groep. En ik telde er één te weinig. Maar behalve Ed Klancnik zat zowaar iedereen om vier uur aan het ontbijt. Om half vijf precies vertrok men richting de luchthaven. Bye, bye! De volgende dag hoorde ik van Frank Moravcik dat iedereen een goeie reis had gehad, er was een kleine vertraging geweest van Atlanta naar Cleveland. De meesten hadden nog een beetje kunnen slapen tijdens de lange vlucht.  

John.  

 

 

p.s. De La Ronda story is, binnenkort te lezen op deze website.

 

              

 

Wat er aan vooraf ging:

07 mei,

De artiesten uit Amerika en Canada zijn inmiddels in ons land aangekomen. Denis Nevado komt morgen. Hij vliegt vanuit Italië naar ons land. Iedereen had een goede vlucht, en iedereen heeft er zin in. Ron Pivovar is een beetje verkouden, en Frank en Linda zijn dus wel een stelletje!

John.

 

 

06 mei,

De komende dagen verblijf ik in het hotel samen met de artiesten van de Polka Party 2009. Omdat er misschien niet altijd een internetverbinding is zal ik misschien niet of later reageren op emails.

 

Het kostte nog heel wat moeite om de artiesten hun instrumenten mee te laten nemen tijdens de vlucht. Als je vanuit Amerika vliegt mag je twee koffers inchecken en één handbagage meenemen in het vliegtuig. Nu is er een regel dat je één muziekinstrument (die niet teveel afwijkt wat betreft afmeting en gewicht) altijd mag meenemen als handbagage. Maar..... de vlucht is niet non-stop. Vanuit Cleveland vliegt men eerst naar Atlanta. In Atlanta stapt men over in een ander vliegtuig en dan begint de internationale vlucht. De vlucht van Cleveland naar Atlanta is met een kleiner vliegtuig, zo klein dat men de handbagage ook moet inchecken. En dat moet je instrument wel in een koffer. Sommige artiesten met twee instrumenten hadden maar één koffer. Gelukkig had Eddie Rodick nog een extra koffer over, en de luchtvaartmaatschappij Delta Airlines kwam op het laatste moment nog met een oplossing! Alleen Frank Moravcik viel buiten de boot. Frank speelt PANcordion, een bepaald merk accordeon. Zo’n PANcordion is een stukje groter en zwaarder. Dus dat viel moeilijk mee te nemen. Gelukkig schoot Jelse Vos te hulp. Jelse heeft namelijk ook een PANcordion. En niet zomaar een PANcordion, het is de PANcordion van Frankie Yankovic. Toen Frankie Yankovic overleed gaf Ida, de weduwe van Frankie deze PANcordion aan Jelse. Ida Yankovic zocht een goed tehuis voor het instrument. De kinderen van Yankovic bleven maar aan het ruzieën over die PANcordion. Ze wilden hem allemaal hebben om het instrument voor veel geld te verkopen. Ida was het daar niet mee eens. Ze wilde dat het naar iemand zou gaan die het instrument zou koesteren, die het zou bewaren, iemand die er trots op zou zijn een accordeon te hebben die van Frankie Yankovic was geweest. Een Yankovic fan dus! Ida heeft niet lang moeten zoeken. Ze gaf de PANcordion aan Jelse, fan en goede vriend van Frankie. Frank Moravcik zal dus in Veenoord en Albergen op deze PANcordion spelen.

John.

 

 

02 mei,

Regelmatig vraagt men of Frank Moravcic en Linda Hochevar nu wel of niet een stel zijn? Neemt Frank Moravcik zijn vrouw mee? Nee, dat is dus niet zo. Waarschijnlijk is men in de war met Eddie Rodick die inderdaad wel met zijn vrouw naar Nederland komt. Eddie is namelijk getrouwd met Kim die drums speelt in zijn band. Kim is overigens ook een hele goede vocaliste, en ze speelt ook nog bass. Er is trouwens nog een tweede stelletje bij, Walter Ostanek neemt zijn vrouw Irene mee. Leuk! Op 9 en 10 mei hebben we trouwens een internationaal publiek. Zo komen er mensen uit Amerika, Canada, Tsjechië, Engeland en Duitsland naar de Polka Party. Leuk!! Er is ook nog wat pers uitgenodigd, afwachten maar of daar nog wat van komt. Een team van Etherpiraten.com is in ieder geval wel van de partij om een uitgebreide impressie te maken. Uiteraard ben ik van plan om zelf ook de nodige foto’s te maken voor de website. Helaas was mijn splinternieuwe fotocamera onlangs gepikt, heb toch maar snel een nieuwe aangeschaft. Om video opnamen te maken is er het nieuwste van het nieuwste aangeschaft, een camera die (direct) op dvd opneemt. Ook was er nog een idee om de Polka Party live te streamen, maar dat doen we toch maar niet. Wel worden er 24 sporen opnamen gemaakt voor een cd.   

John.

 

 

1 mei,

Gisteren was de laatste dag dat er nog kaarten voor de Polka Party 2009 besteld konden worden via de web shop. Wanneer u nu nog een bestelling zou doen via de web shop is er een kans dat we de bestelde kaarten niet meer op tijd kunnen versturen. Mocht u echter nog kaarten willen kopen en niet in de buurt wonen van een voorverkoopadres? Bel dan met de Polka Party infolijn: 06 25012763.   

John.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Click on NEXT for more Photos

Diner, Hotel

Jo & Feichien Swart, Walter Ostanek

Frank Moravcik, Weerselo

Denis Novato, Weerselo

Walter & Irene Ostanek in Holland

Walter, La Ronda Story

Alex Meixner, Veenoord

Back to Cleveland

Denis Novato, Albergen

Linda Hochevar, Magic Buttons

Shopping, ended in the bar

04.30, to early

Walter & Frank, after diner

Departure to the airport

NEXT.
BACK.
Polkas Home.