Articles
Articles
Polka Overlast
Part #10 (By Rudy Meulen)
Als je aktief muziek beoefent, moet je altijd voorzichtig zijn geen overlast te veroorzaken. Altijd maar rekening houden met de buren. Zou je hier niet regelmatig bij stilstaan, dan heb je kans op grote problemen. Je kunt er ook best rekening mee houden, al is een beetje verdraagzaamheid van de buren ook nooit weg. Het is tenslotte ook niet reëel om te verwachten dat je nooit iets van je buren hóórt, als je in een appartementencomplex woont. Soms mag men een feestje hebben, soms blaft iemands hond nu eenmaal, stampen er kinderen over een vloer en... bespeelt een buur een muziekinstrument.
Het grootste deel van mijn leven heb ik in flats en bovenhuizen gewoond. Ik heb het geluk altijd verdraagzame buren te hebben gehad. Nooit waren er problemen doordat mijn instrument last gaf. Het lijkt er zelfs wel eens op dat accordeon misschien wel gemakkelijker getolereerd wordt dan andere instrumenten. Accordeon is het instrument van de vrolijkheid. Sinds tien jaar woon ik in een appartenmentengebouw op de begane grond. Mijn naaste buur is van me gescheiden door een portiekje en door onze beide bergruimten, dus zij hoort wel het minste van mijn muziek. Als ik al overlast zou veroorzaken, dan zou dat zijn bij de bovenburen. Zoals dat vaak gaat in een grote stad, zoals waarin ik nu woon, ken je je buren slecht. Daar komt nog bij dat mijn bovenburen een eigen trapportiek hebben, dat om de hoek is in een andere straat. Ik kom ze dus ook niet tegen in een trappenhuis. Ik ken de bovenburen vaag van gezicht en één buurman kwam eens klagen over overlast, niet van mijn muziek maar van mijn heg, die te ver over het trottoir hing. Over muziek werd niet gerept, dus knipte ik de heg en musiceerde verder. Wat ik er zelf aan doe om overlast te vermijden is door niet te laat of te vroeg te spelen. Afhankelijk van mijn werkrooster speel ik 's morgens tussen elf en twaalf of 's avonds tussen zes en zeven. Ik wijk zelden van deze tijden af. Verder bestaat zo'n muziekuur niet uitsluitend uit hartstochtelijk spelen op vol volume. Een groot deel is studie en dat kan zacht. Het electronisch musiceren met digitale piano en computer kan met de koptelefoon, zodat men daar ook geen last van kan hebben.
De passieve muziekbeoefening is wel eens uit de hand gelopen. Zeker bij polka's is
de verleiding groot om dat luid te draaien. Ook toen ik me nog lang niet vrijwel
uitsluitend met polka bezighield, draaide ik het al regelmatig en met groot plezier.
Op de koptelefoon hoor je het 't mooist, maar dat is niet erg gezond voor je oren,
zeker niet als je het volume wat opschroeft. Toch moet het maar als je in een flat
woont. Zo zat ik eens midden in de nacht, het zal een uurtje of twee zijn geweest,
nog naar polka te luisteren op de koptelefoon. Met een drankje erbij vliegt de tijd
voorbij. Eén van de muzikanten op de beroemde polkaparty op 30 maart 2003 in Emmen
riep een keer: "The more you drink, the better we sound!" En reken maar dat dat zo
is! Je gelooft niet welk een gelukzaligheid de combinatie drank en polka's teweegbrengt.
Zelfs in je eentje, luisterend op de koptelefoon, waan je je op een bruisend feest,
dat nooit meer mag ophouden. Maar toen ik me vooroverboog om iets te pakken, floepte
de koptelefoonplug uit de aansluiting... De muziek bulderde door de kamer. Ik haaste
me om een klap te geven op de uit-
Als je via de luidsprekerboxen luistert, is hetzelfde volume dat 's avonds om acht uur nog heel aanvaardbaar lijkt voor de buren, om tien uur al bedenkelijk hard en om twaalf uur echt asociaal.
Het overkwam me op een avond vóór Pinksteren. Bij polka's hoort bier, maar jenever
doet het ook goed bij polka. Ik zat te genieten van Yankovic (wie anders in die tijd)
die uit de boxen klonk. Het was een cassettebandje, met de platen uit de jaren zestig
erop. Stereo-
Het weekend daarop hoorde ik dat de buurman die toen naast me woonde en nooit last
had van mijn muziek, mijn heg knipte met zijn electrische heggenschaar. Soms, als
hij zijn eigen heg deed, nam hij de mijne ook even mee. Op een gegeven moment hoorde
ik hem in gesprek met iemand met een Italiaans accent. Ik heb een bovenbuurman met
een Italiaans accent, dus die moet het geweest zijn. Het gesprek speelde zich af
buiten mijn gezichts-
Vroeger kwam het nog wel eens voor dat ik wat uitbundig was met het geluidsvolume. Dat is allemaal al jaren geleden. Tegenwoordig ben ik er supervoorzichtig mee. Het argument om anderen niet te ergeren of in hun vrijheid te beknotten heeft het gewonnen van egocentrische genotzucht ten koste van anderen. En dat voelt het beste zo.
Click on NEXT for another article
