Articles

 

POLKAS.NL

 

SLOVENIAN STYLE POLKAS - CLEVELAND STYLE POLKAS - BUTTON BOX MUSIC - SLOVENE TUNES - YUGOSLAV FOLK SONGS

         Articles

Polka Paradijs Groningen

Part #12 (By Rudy Meulen)

In het weekend van 13 en 14 september ben ik op bezoek geweest in de provincie Groningen. Ik was daar op uitnodiging van Wouter Vinckers, die terecht bekend is als "Wouter de polka man", want hij is de grote promotor en muzikant van échte polkamuziek in het noorden des lands!

 

De direkte aanleiding voor mijn reis naar het hoge Noorden was het tweede accordeon- en trekharmonicafestival in Nieuwolda op 14 september. Wouter en ik hebben daar enkele optredens verzorgd. We waren dan wel niet de enigen daar die polka's ten gehore brachten, maar wel de enigen die Amerikaanse polka's speelden en we konden ons gelukkig prijzen met de begeleiding van live-banjospel door Matthijs Vinckers. Onze Cleveland-style band in wording beschikt in ieder geval al over dit onmisbare instrument, dat zoveel karakter en swung geeft aan deze muziek. De verdere ritmesectie (bas en drums) stond op een "orkestband" op CD. Maar er zijn ook al contacten met een drummer en een bas/toetsenist, zodat een complete bezetting gerealiseerd kan worden!

 

Maar voor het zover was, het accordeonfestival op zondag, waren er nog tal van andere activiteiten, waarbij ik Groningen heb leren kennen als een echt polkaparadijs! Tijdens de rit naar Omroep Menterwolde, waar we te gast zouden zijn in een radioprogramma, reden we door het Groningse platteland, met vlakke landerijen zover het oog reikt, langs lange, smalle kanalen tussen statige bomen. en majestueuze boerderijen, pronkend langs smalle, zonovergoten kronkelweggetjes.

 

Omroep Menterwolde is gevestigd in een laag gebouwtje. Zoals in vele studio's zijn er drie ruimtes: een opvangruimte, met daarachter de controle- of regiekamer en daar weer achter de eigenlijke studioruimte. We waren te gast bij het programma "Theo's Platenkoffer", om hier enkele polka's en walsen ten gehore te brengen. Dit deden we met maar liefst drie accordeons, want ook Jan Guns, met wie Wouter samenspeelt in het duo Jan & Wouter, was van de partij. In de opvangruimte, rond de grote tafel in het midden, verzamelden zich de nodige gasten tijdens ons verblijf daar. Het was voor het eerst dat ik mij midden in een gezelschap echte Groningers bevond en hoewel een goed taalgevoel mij niet kan worden ontzegd kon ik vrijwel niets verstaan van wat er onderling zoal werd bekokstoofd. Natuurlijk bediende men zich keurig van het Nederlands in de gesprekken waar ik, als enige niet-Groninger, in werd betrokken. En natuurlijk verstond ik de mooie namen die men in de Randstad niet kent, maar die hier zo vertrouwd zijn: Frankie Yankovic, Jeff Winard, Walter Ostanek, Bob Kravos, Roger Bright, Johnny Pecon, Joey Miskulin, Steve en Verne Meisner en vele, vele anderen, van wie ik soms nog niet had gehoord, en dit niet zelden tot hun verbazing... Mij viel op hoe gemoedelijk, hartelijk en gastvrij de sfeer in die studio was! En dit zou ik overal ervaren waar ik dit weekend op bezoek was. Op de polka's die ik heb opgenomen en die hier door Wouter zijn verspreid, werd door zoveel mensen met zoveel hartverwarmende en enthousiaste woorden gereageerd, dat ik er vaak behoorlijk verlegen onder werd. Er doet een hardnekkig misverstand de ronde dat Groningers zo stug zijn, maar daar heb ik dit weekend niets van gemerkt, hoewel ik er toch erg veel heb ontmoet! De playlist van "Theo's Platenkoffer" bevatte veel, veel muziek van de groten uit Cleveland, zoals ik er hierboven enkelen heb genoemd. Muziek die hier heel gewoon is en waarvan men in grote delen van Nederland nog nooit heeft gehoord. Na afloop van het programma kreeg ik een professioneel uitgevoerde CD mee, waarop de muziek was gezet die in dit radioprogramma was gedraaid. Als herinnering.

 

Later die middag bezochten we met onze instrumenten nog een vrije zender. Romantische herinneringen aan vroeger, dertig jaar geleden, staken de kop op, na de klim naar het kleine studiootje in een bovenkamertje, waar het een vrolijke drukte van belang was. Het ging er hier wat luidruchtiger aan toe dan bij Omroep Menterwolde. Hier waren de juichende polka's al even geliefd als op de andere locaties die ik dit weekend heb bezocht. Van onze bereidheid om de instrumenten voor de dag te halen en 'm eens flink van katoen te geven werd dan ook gretig gebruik gemaakt. De microfoons gingen wijd open om onze klanken de ether in te strooien. Alle aanwezigen zongen luidkeels mee met de hier zo bekende melodieën als Just Because, Big Band Polka, Café Polka en wat al niet. En dat er "In Heaven no beer" is weten ze hier maar al te goed, als je ziet hoe rijkelijk het stroomt. Ik werd hier als een soort vorst onthaald, kreeg van alles aangeboden, werd van alle kanten gefotografeerd, zodat ik nauwelijks nog wist hoe ik het had. Het was één groot polkafeest daar in dat piratenstudiootje.

 

Op onze "Tour door Groningen" kwamen wij ook nog terecht bij een excentrieke muzikant, die qua uiterlijk wel wat weg had van Kenny Rogers: een mooie ruige kop met een grijze paardenstaart en een bronzen stem als een Oekraïner. Hij had het maar over zijn "studio", zodat ik dacht dat-ie wat overdreef, totdat ik het zag: grote batterijen apparatuur, mengtafels, keyboards, synthesizers, noem maar op. Het is de bedoeling dat hij ons gaat voorzien van de bassen en de zo fel begeerde Solovox, in het Noorden ook wel genoemd het Yankovic-orgeltje. Dit is het typisch orgelgeluid dat in veel Cleveland-muziek zo karakteristiek is.

 

Deze duizelingwekkende zaterdag was nog niet ten einde: 's avonds kreeg ik nog tal van bijzondere artiesten en zeldzame opnames van de allerbeste Cleveland-Style music te horen. En om twee uur 's nachts pakten we nog eens onze accordeons om nog wat polka's te laten schallen.

 

Op zondag kwam het uiteindelijke doel naderbij: ons optreden op het tweede accordeon- en trekharmonicafestival in Nieuwolda. Hier zouden we om 16:00 uur optreden, maar door onbekende omstandigheden liep dat uit, zodat we pas om 17:30 uur aan de beurt waren. Ondertussen passeerde er een stoet aan accordeonisten: kinderen, volwassenen, groepen, groepjes, knopklavieren en pianoklavieren. Het ene was nog beter voorbereid en speelde nog voortreffelijker dan het andere, maar toch realiseerde ik me weer eens dat het vaak zo geëikt is: veel deunen die je altijd maar op accordeon hoort: musette, tango, smartlappen, marsjes, (gewone) polkaatjes enzovoorts. Ik realiseerde me weer eens dat ik blij ben te hebben gekozen voor de typische stijl van de Sloveens-Amerikaanse polka's, de Cleveland Style. Uiteindelijk kwam dan ons optreden. Ik had al lang niet meer op zo'n groot podium gestaan, in zulke schijnwerpers en met zo'n groot publiek in de diepte. We hadden ons best gedaan om binnen de korte tijd die we hadden ons zo goed mogelijk voor te bereiden. Vervolgens heb je in de praktijk dan te maken met niet ideale geluidsomstandigheden en dat alles geeft een beetje spanning. En hoewel ik me had voorgenomen vooral conservatief te zijn in mijn begeleiding (we hadden afgesproken dat ik de begeleidingspartijen zou spelen), toch was ik naar mijn gevoel wat te ambitieus in mijn streven Joey Miskulin te evenaren. Het voelt verschrikkelijk als zo'n lange snelle toonladder niet helemaal goed uitkomt. Maar zoals dat zovaak gaat waren de reacties achteraf heel positief. En bedenk vooral, dat er een beetje historie is geschreven op deze zondag 14 september 2003. De eerste Nederlandse Cleveland-Style band is geboren daar hoog in het Groningse land en liet zijn eerste tonen horen en dat nog niet eens zo slecht! De groei, de ontwikkeling komt later. En daarmee komt iets tot stand wat zeer uniek is. Ik ben er van overtuigd dat dit dan niet onopgemerkt zal blijven.

 

Hoeveel polka's ik wel niet gehoord en gespeeld heb dit weekend... Ik zou het niet kunnen zeggen. In de trein terug naar huis zat een jongeman die een Cd in zijn discman stopte. Ik was verbaasd dat het geen polka was... Ik dacht het wel even te hebben gehad met polka. Maar op maandagochtend schalde "Who the hell is Johnny" van Rodger Bright alweer door de kamer.

 

Polka never ends...

 

 

Articles Home.
NEXT.
BACK.
Polkas Home.

Click on NEXT for another article