Articles

 

POLKAS.NL

 

SLOVENIAN STYLE POLKAS - CLEVELAND STYLE POLKAS - BUTTON BOX MUSIC - SLOVENE TUNES - YUGOSLAV FOLK SONGS

         Articles

Polka Party 2009

Part #17 (By Rudy Meulen)

De polka party!

Deze was lang van tevoren aangekondigd en de verwachtingen waren hoog gespannen! Ik heb er nooit aan getwijfeld dat het een geweldig succes zou worden. Als je het programma zag, de artiesten en de organisatie, dan kon dat gewoon nooit misgaan!

 

Achter de schermen opereerden John Hasper en Jelse Vos en dan heb je een combinatie van zo'n beetje alle polka knowledge die er bestaat.

 

Er waren in feite twee party's, nl. één in Veenoord op 9 mei en één in Albergen op 10 mei. Het had voor de hand gelegen dat ik beide party's zou bezoeken, maar dat was organisatorisch toch wel érg lastig geworden en dus besloot ik me te beperken tot alleen de party in Veenoord.

 

En daar kwam natuurlijk de upperclass aan polka fans: de échte kenners en liefhebbers, onder wie bijvoorbeeld Roel Muntinga en het echtpaar Cornelius.

 

Dennis Novato mocht het spits afbijten, de wereldkampioen op de diatonische harmonica. Hij soleerde briljant! Natuurlijk kon je horen dat hij een hoog begaafd musicus is, die overal boven uitsteekt in techniek. Ook al zou je totaal geen verstand van muziek hebben en geen affiniteit met polka, dan zou je nog moeten horen hoe hoogstaand dit is. Ook goed om hem als eerste te programmeren. Voor mij valt deze muziek "nuchter" beter te waarderen dan met een pilsje op. Als er wat pilsjes zijn gedronken dan ga je toch verlangen naar de kleppende banjo, de scheurende sax en de juichende accordeons van bijvoorbeeld... Eddie Rodick!

 

Eddie Rodick was voor mij beslist de ster van de avond. Dat is niets ten nadele van de andere artiesten: zij droegen ook op een geweldige manier bij, maar ik licht Rodick er maar gewoon even uit. Of hij de vorm van z'n leven had, of dat hij altijd zo werkt... Het was in ieder geval daverend goed tot in alle details.Ook de begeleiders waren in topvorm en ik denk met name dan aan de saxofonist Eric Stehle. Wat een geluk dat de saxofoon vroeger, in de eerste helft van de vorige eeuw, als een prominent instrument in deze muziekstijl is ingevoerd! Dit maakt de Cleveland Style Polka Band tot een "Big band in zakformaat". Het draagt ertoe bij dat dit een muzieksoort is met kwaliteit en klasse.

 

Rodick's kenmerk is de dissonant. Het doorgaans incidentele gebruik van dit soort dissonanten is door Rodick tot een kunstvorm verheven. Wat ik ermee bedoel is dit. Het gaat om een effect dat ontstaat als je behalve de witte toets die je moet spelen ook de naastgelegen zwarte toets (ietsje) indrukt. Je krijgt dan een heel scherpe klank, die sommige mensen als "vals" ervaren. (In feite is "vals" iets anders, maar dat daargelaten.) Wie het effect heel duidelijk wil horen moet Mark Polka van Frankie Yankovic draaien. In het slotstukje hoor je precies wat ik bedoel, want daar doet Yankovic het heel duidelijk. Ook heel mooi wordt het toegepast in Sailocks Polka in de uitvoering van Ostanek en Klancnik. En verder kom je het her en der vaak tegen in deze muziek. De kunst is om dit niet te vaak en vooral niet verkeerd te doen, al valt moeilijk uit te maken wat "verkeerd" is. Rodick doet het echter weliswaar váák, maar zeker niet verkeerd. Sommigen vinden dat hij het té vaak doet en daar kan ik me iets bij voorstellen. In ieder geval is het zijn handelsmerk geworden: zijn stijl is ervan doordrongen. Het heeft als resultaat dat Rodick's muziek er allemachtig opzwepend door wordt. Het geeft een geweldige kick, zoals hij dat doet. Voeg daarbij de show die hij ervan maakt. Hij tilt zijn accordeon hoog op, buigt ver achterover tijdens het spelen en bij al die actie blijft hij als een duivel doorspelen. Ondertussen zitten de arrangementen buitengewoon prima in elkaar, ook dynamisch, dus niet alles even hard maar wel degelijk met nuances. Tja, die Rodick... Voor mij het hoogtepunt van de avond.

 

Maar laten we vooral de andere artiesten niet vergeten. Terecht en met bewondering zal nog lang worden gesproken over de show van Alex Meixner. Wat een geweldenaar op de button box. (En op een filmpje dat eerder die dag was opgenomen op de markt in Weerselo zag ik hem ook moeiteloos gigantisch presteren op het pianoklavier!) Grote verrassing was Brian O'Boyle, het jonge talent, in wie de muzikale geest van Gaylord Klancnik herleeft. Wat kan deze jonge artiest spelen zeg! Erg goed was het om Frank Moravcik weer eens te ontmoeten. Met hem heb ik wat jaartjes ge-e-mailed en ik heb eens een promo opgenomen voor zijn radioshow The Polka Lovers Edition. Hij was oprecht geïnteresseerd in onze single en heeft zich er na beluistering thuis ook heel positief over uitgelaten. Hij is erg onder de indruk van het feit dat Wouter, Matthijs en ik de stijl spelen hier in Nederland.

 

Frank bespeelde de PANcordion tijdens de party en begeleidde Walter Ostanek voortreffelijk! En zo komen we dan bij Walter Ostanek, Canada's Polka King die ik altijd graag hoor. Als ik zijn stijl zou moeten analyseren dan hoor ik er een soort samenvoeging in van alle Cleveland Style stromingen. Soms hoor je zelfs binnen één nummer hoe de verschillende stromingen samenvloeien. Het is hoe dan ook echt vaak de mooie oude stijl. Het is ook origineel en veelzijdig: met soms de wat Duits-achtige nummers en dan weer een vleugje Kenny Bass of Eddie Habat, of een knipoog naar de grote Pecon en natuurlijk veel Yankovic-gebaseerde klanken. Nu en dan kan het zelfs een beetje naar de Tex Mex toe leunen, zoals in zijn oude hit La Ronda. Tot zijn eigen verbazing was er veel vraag naar dat nummer, maar hij had het niet paraat. Hij beperkte zich ertoe om het samen met het publiek te zingen, zonder instrumentale begeleiding. Hij heeft het twintig jaar geleden opgenomen en daarna niet meer gespeeld, maar hier in Nederland is het blijven hangen, net als "De Gezelligheidspolka", trouwens en Octoberfest.. Ik herinner me nog dat we dat vroeger thuis ook draaiden. Ostanek is vaak onderscheiden met allerlei prijzen. Zo won hij drie Grammy Awards, om maar eens wat te noemen. Hij is dan ook een briljant artiest, een ras-performer, ook nu hij al in de 70 is. Zijn optredens waren eveneens echte hoogtepunten op 9 mei. Heel goed om te horen, heel goed om bij te zijn geweest.

 

Een haag van mensen vóór het podium. Zingend, klappend, dansend. Of met opengevallen monden van verbazing over zulke schitterende muziek, op zo'n hartstochtelijke manier gepresenteerd door de grootste polka-artiesten. Kwalitatief goede muziek, die nooit op grote, nationale schaal is doorgedrongen in Nederland, in tegenstelling tot andere stijlen, zoals de Tex Mex, de Cajun, de Franse polka's en walsen... We  genieten we nog na met de verslagen en de foto's op polkas.nl. En de onuitwisbare herinnering aan de muziek, het enthousiasme van het publiek, de waardering daarvan door de artiesten, hun beleving van een publiek dat écht kwam voor de muziek en daar geweldig van genoot. En we weten het weer helemaal zeker: de polka blijft leven!

 

 

 

 

Articles Home.
NEXT.
BACK.
Polkas Home.

Click on NEXT for another article